iberismoArchive for the ‘’ Category

Unha noz é unha noz é unha noz

11 de Setembro de 2009

 

noces

Afeito a escoitar e a ler palabras non sempre sensatas durante algunhas horas cada día, pouso os ollos á noite nunha bolsa negra de plástico. É despois da cea. Ábroa. Non me parecen gran cousa, a verdade. Mentres parto e mastico as noces leo a parte posterior da bolsa. Penso: iberismo e sinestesia. As noces dan tristeza, dicía Pepe. Dúas ou tres si, a partir de aí entra a melancolía. Se a marca é Borges todo se multiplica. Probaríaas o axente de publicidade antes de redactar estas frases? Por que nos fai isto? Transcribo en calquera caso, despois de sorprenderme tamén polo feito dunha empresa como esta recoñecer por escrito que na bolsa se lles puido colar algún cacahuete ou traza. Tamén di que as noces son “do país”, expresión que desde neno me parece un pouco metafísica. Transcribo:

Tu nuez ibérica, por los cinco sentidos. Pequeño tesoro redondo. Con ligeras pinceladas de azabache. Destellos en su piel agradablemente áspera. Su paladar crujiente susurra un sabor rugoso, con la intensidad de las raíces ibéricas de nuestra tierra.

Era isto de verdade necesario?, pregúntome. Conclúo para min coa nona noz, agrilloado xa na saudade: o tipo chegou a terceiro de carreira, topou con Garcilaso e as abellas aquelas fonosimbólicas e toledanas e deu a volta para casa. Isto é unha especie de vendetta por el non poder coa filoloxía e as églogas. De aí este caos cacofónico de palabras que se eu fose xurisconsulto proporía levar sen remisión posíbel ao Código Penal. Escribir “susurra un sabor rugoso”? Cinco anos e un día. E de aí en adiante.

[Noces, ou sexa, noces]